fbpx

Valentijn 2021

album-art

Wim Henderickx

Dit is onze Valentijnsplaylist! Enjoy it. 

De eerste 8 nummers passen bij de starters (Melancholia, At the edge of the world IV, Empty mind, awakening, Empty mind, II without desires, Maya’s dream I, Maya’s dream II, Maya’s dream III, OM)

Bij de hoofdgerechten passen deze: Cosmic time, Sacred norse, Cosmic pulsations, Cosmic Chord, New Spirituality, Cosmic silence, On the road, At the end of the word, Nostalgia, Disappearing in light (Mantra I, Meditation, Raga III, Mantra II, light, Raga III).

Om af te sluiten bij het dessert met deze: air, fire, water & earth.

Allemaal nummers van Wim Henderickx, de neef van Philip en één van de beste componisten van ons land.

 

WIM HENDERICKX

Toen componist en percussionist Wim Henderickx aan het begin van de eeuwwisseling op een reusachtige gong sloeg in een tempel in Boudhanath, hoog in de Nepalese Himalaya, ontving hij de inspiratie voor het componeren van zijn ‘Tantric Cycle’. Dit is een muziekcyclus waarin doorheen zeven composities de filosofie van het tantrisme wordt verweven aan de hand van de ‘Shri Yantra’ mandala, een abstracte geometrische figuur die de leidraad vormt voor meditatie en ontwikkeling van het bewustzijn in het Boeddhisme. Henderickx legde een eerste steen in 2004, met de voltooiing van het strijkkwartet ‘The Seven Chakras’, dat later werd herschreven voor vier saxofoons. In 2005 volgden ‘Nada Brahma’ (voor sopraan, instrumentaal ensemble en elektro- nica) en ‘Maya’s Dream’ (voor hobo en ensemble). In 2007 werd het meest omvangrijke deel van de cyclus voltooid met de opera ‘Void/Sunyata’ (voor vijf zangers, ensemble en elektronica). Hieruit kwam ook het elektronische werk ‘Shri Yantra’ voort, gerealiseerd in samenwerking met Jorrit

Tamminga. In 2008 schreef Henderickx ‘Disappearing in Light’ (voor mezzo, altfluit, altviool en percussie). Het orkestwerk

‘Tejas (What does the sound of the universe look like?)’ uit 2009 en het ensemblewerk ‘Mudra’ (2010) sluiten de cyclus af.

Voor Henderickx is de band tussen muziek en spiritualiteit en de drang om beide te verenigen erg belangrijk. Al sinds zijn vroege werken uit de jaren 90 vormt dit streven een rode draad doorheen zijn oeuvre. Hij wil bewust een ernstige westerse vorm van meditatie ontwikkelen met zijn muziek. Daarbij staat hij als componist met beide benen stevig in de westerse traditie van de twintigste eeuw. Hij verwijst graag naar ‘Le Sacre du Printemps’ van Igor Stravinsky en het oeuvre van Béla Bartók als bepalend voor zijn benadering van muziekconstructie. Qua kleuring en sferen is verder Olivier Messiaen van invloed, die ook al naar het oosten keek. Daarnaast heeft Henderickx zich de mathematische omgang met muzikaal materiaal van Iannis Xenakis eigen gemaakt, en die gekoppeld aan de felle en precieze ritmische structuren van György Ligeti. Zonder enig compromis te sluiten met zijn positie als westers componist, en wars van elke zweverigheid, verklankt Henderickx zijn gewaarwordingen uit de Kathmanduvallei en zijn passie voor oosterse filosofie en Boeddhisme in een radicaal eigen en origineel idioom.

“Mij richten naar niet-westerse culturen is meer dan enkel een inspiratiebron. In een tijdperk waar men spreekt over integra- tie, multiculturele samenleving en cross-over denk ik intens na om op een pure en oprechte manier als kunstenaar andere culturen te integreren in mijn werk.”