“Ja, dat zijn allemaal echte vrouwen!” Dat was ik aan het zeggen aan een (mannelijke) collega die me vroeg of de 2000 volgers die ik sinds vorige week bij heb op Instagram (woehoe) geen Indische chatbots waren.
“Nee, dat zijn ze niet”.
Tenzij chatbots tegenwoordig heel Vlaamse namen hebben. Uit de statistieken blijkt dat 81% van mijn volgers vrouw is. Ruim 60% zit in de categorie 35 tot 54 jaar, en als we doortrekken tot 64 jaar is dat zelfs 80%. En dat is helemaal oké, want dat is de doelgroep met wie wij het beste resoneren.
Ik sta niet te dansen op TikTok voor hippe twentiesomethings zodat ze onze vakantiewoning als partycrashlocatie uitkiezen. Die jeugd zoekt trouwens liever Gent op, waar nog iets te beleven valt, dan dat ze op een koersvelo in de Vlaamse Ardennen kruipen.
Tot daar.
Dat die vraag van een man moest komen, zegt natuurlijk al genoeg. Maar het werd nog beter. Met een flauw lachje vroeg hij daarna: “Wil je influencer worden misschien?”
“Nee, dat ook niet”.
Om vervolgens twee minuten later op stille kousenvoetjes te vragen of ik zijn account niet kon boosten.
Als je me een beetje kent, weet je dat ik op zo’n moment al lang op mijn feministische paard zit. En dat ik me verdorie niet laat doen. Want meneertje chatbot, wat wij vrouwen wel megagoed kunnen, dat is storytelling. Een verhaal vertellen, context geven. En als je dat doet in al je communicatie, inclusief Reels op Instagram, dan werkt het. Punt aan de lijn.
Ik wil onze verbouwingen bewust tonen op de socials. En niet alleen omdat vrouwen van voor en na’s houden, maar omdat ik ze ook iets kan bijleren. Want verbouwen en vrouwen, daar wordt precies ook nogal smalend over gedaan.
Ik weet nog goed, zo’n 10 jaar geleden, voor ons pand in Gent. We zaten rond de tafel met de architect en ik had mijn notitieboekje mee (altijd, het is mijn externe harde schijf). En hij doodleuk: “Ah, mevrouw wil ook leren wat poutrellen steken betekent”.
Waarom was dat nodig? Omdat ‘mevrouw’ daarna op elke werfmeeting stond omdat haar echtgenoot in het buitenland zat. Ik praatte met de aannemers, stelde vragen tot ik het echt begreep, en wist na een tijdje alles over de spouw van 4 mm tussen twee monumentale glasplaten… Tja.
Afgelopen maart volgde ik met een vriendin een workshop klussen voor vrouwen, soort women’s only. De titel kan beter, maar ik vond het nuttig. Ik ken het verschil tussen een houtboor en een steenboor en kan nu zelf pluggen in de muur steken zonder telkens “Philp kan je me helpen” te moeten roepen.
Die workshop stond trouwens in Billie magazine en werd dan gepusht op de socials. De commentaren van mannen daaronder? Pure bagger. Dat zij toch ook een cursus de was doen gaan volgen. En dat zij dat allemaal uit zichzelf geleerd hadden… dat ze daar geen cursus voor nodig hadden.
Nog een laagje bovenop. Ik maakte een (volgens mij) eerder grappig filmpje om te zeggen dat ik letterlijk bouwverlof heb en zaagde daarin een plank in twee met een zaagmachine. Ook hier de nodige mansplaining: “Waar is je bril? Je houdt het niet goed vast.” Het was een filmpje om al lachend te zeggen dat ik vier weken fulltime ga klussen he mannen (snap je hem) ?
Conclusie. Ik ben blij dat mijn communicatiestrategie werkt. En dat meer dan 2000 (vooral) vrouwen interesse hebben in onze verbouwingsverhalen. Ik hoop dat jullie er iets aan hebben en laat je nooit doen door een man die denkt dat hij alles beter weet (ik viseer hier niet alle mannen, maar enkel de baggertypes en chatbot-, architect- en overdreven veiligheidsopmerkingen).
Voor zij die het allemaal gemist hebben, we maakten een paar filmpjes over de verbouwingen van de conciërgerie in Frankrijk op de socials. De badkamer is er al uit. Philip is bezig met plamuren en schuren in de toren. Eind deze week komt een nieuwe werfupdate. En er zullen er nog volgen, ook met tips en tricks en af en toe een keer om te lachen (want dat mag ook wel). Je kan ons nog altijd volgen: op Instagram of op facebook.
Tot snel,
Stefanie
Ps: met de architect is het allemaal goed gekomen, ondertussen is hij een friend of the family, maar weet hij dat hij niet op mijn paard moet krijgen 😊
Wil je dit type schrijfsels ook krijgen via mail? Schrijf je dan in op de nieuwsbrief.
